Ojciec w życiu Karola Wojtyły odegrał bardzo ważną rolę. Po śmierci żony to on zajął się wychowaniem Karola juniora i tym samym znacząco wpłynął na ukształtowanie się światopoglądu przyszłego Papieża.

Ojciec Święty wiele uwagi poświęcał postaci ojca, często go wspominał:

Moje lata chłopięce i młodzieńcze łączą się przede wszystkim z postacią ojca, którego, życie duchowe po starcie żony i starszego syna niezwykle się pogłębiło. Patrzyłem z bliska na jego życie, widziałem, jak umiał od siebie wymagać, widziałem, jak klękał do modlitwy. To było najważniejsze w tych latach, które tak wiele znaczą w okresie dojrzewania młodego człowieka. Ojciec, który umiał sam od siebie wymagać, w pewnym sensie nie musiał już wymagać od syna. Patrząc na niego, nauczyłem się, że trzeba samemu sobie stawiać wymagania i przykładać się do spełnienia własnych obowiązków. Ten mój Ojciec, którego uważam za niezwykłego człowieka, zmarł – prawie że nagle – podczas drugiej wojny światowej i okupacji, zanim ukończyłem dwudziesty pierwszy rok życia.

A. Frossard, Nie lękajcie się! Rozmowy z Janem Pawłem II, Kraków 2005, s. 12

Karol Wojtyła senior przyszedł na świat w 18 lipca 1879 roku w Lipniku, jako pierworodny syn Macieja Wojtyły oraz Anny Przeczek. Po zakończeniu edukacji terminował w zakładzie krawieckim. Przyszłe losy związały go z wojskiem, bowiem został zawodowym urzędnikiem wojskowym. Ten etap życia rozpoczęty został 5 października 1900 roku przez powołanie go do służby mundurowej w wojsku austriackim, gdzie służył w 56. pułku piechoty hrabiego Dauna (Graf Daun Regiment). Dał się poznać jako osoba prawa, godna zaufania i sumiennie wykonująca swoje obowiązki. Został odznaczony Żelaznym Krzyżem Zasługi z Wieńcem. Do polskiej armii wstąpił w roku 1918 w stopniu porucznika, natomiast w stan spoczynku przeszedł w 1928 roku.

10 lutego 1906 roku poślubił Emilię Annę Kaczorowską w ówczesnym Kościele Garnizonowym Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krakowie. Pierwszy na świat przyszedł syn Edmund Antoni, w późniejszym czasie córka Olga Maria ( zmarła wkrótce po narodzeniu ) i syn Karol Józef. Z racji na charakter pracy ojca rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania.  

Życie boleśnie doświadczyło Karola seniora - 13 kwietnia 1929 roku zmarła jego ukochana żona, natomiast trzy lata później odszedł najstarszy syn Edmund.

Karol senior był oddanym ojcem, poświęcał się wychowaniu osieroconego syna. W celu kontunuowania nauki dziecka wspólnie przeprowadzili się w 1938 roku do Krakowa. Trzy lata później, 18 lutego 1941 roku Karol Wojtyła senior zmarł. Spoczywa obok żony Emilii na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Jan Paweł II już jako Papież wyznał:

Moje przygotowanie seminaryjne do kapłaństwa zostało poniekąd zaantycypowane, uprzedzone. W jakimś sensie przyczynili się do tego moi Rodzice w domu rodzinnym, a zwłaszcza mój Ojciec, który wcześnie owdowiał. (…) Mogłem na co dzień obserwować jego życie, które było życiem surowym. Z zawodu był wojskowym, a kiedy owdowiał, stało się ono jeszcze bardziej życiem ciągłej modlitwy. Nieraz zdarzało mi się budzić w nocy i wtedy zastawałem mojego Ojca na kolanach, tak jak na kolanach widywałem go zawsze w kościele parafialnym. Nigdy nie mówiliśmy z sobą o powołaniu kapłańskim, ale ten przykład mojego Ojca był jakimś pierwszym domowym seminarium.

Jan Paweł  II, Dar i tajemnica, Kraków 1996, s.21-22.

 

Źródło: http://wiki.santojp2.pl/node/51

Pięcioletni Karol z ojcem

 

Newsletter

Zapisz się
do góry