Irena Sendlerowa, z domu Krzyżanowska, urodziła się 15 lutego 1910 roku w rodzinie polskich patriotów. „Mój ojciec był lekarzem — humanistą — matka kochała ludzi i pomagała ojcu jak mogła w jego pracy społecznej. Od najmłodszych lat, wpajano mi, że ludzie dzielą się na złych i dobrych. To jakiej są rasy, narodowości czy wyznania nie ma najmniejszego znaczenia — liczy się jakimi są ludźmi. Taką prawdę wbijano mi do mojej małej dziecięcej głowy. Drugą rzeczą do zapamiętania było to, że kiedy ktoś tonie, trzeba go ratować”.

 

Podczas II wojny światowej Irena Sendlerowa wraz z pracownikami Wydziału Opieki Społecznej zajmowała się w Warszawie pomocą dla najbardziej pokrzywdzonych. Organizowała także pomoc dla Żydów. Często nosiła Gwiazdę Dawida jako znak solidarności z narodem żydowskim oraz jako sposób na ukrycie się pośród tej społeczności. Po utworzeniu getta aktywnie uczestniczyła w akcji przenoszenia dzieci żydowskich na „aryjską stronę” i umieszczaniu ich w przybranych rodzinach, domach dziecka oraz u sióstr katolickich. W wyniku tych działań uratowano ok. 2500 dzieci. Pomimo zagrożenia ze strony nazistów Irena Sendlerowa zachowywała spis ich oryginalnych danych osobowych. Nazwiska dzieci zapisane na osobnych karteczkach zostały zamknięte w słoiku i zakopane w ogródku przy ul. Lekarskiej w Warszawie. Po wyzwoleniu spis będący bezcennym dokumentem tożsamości ratowanych dzieci został przekazany do Centralnego Komitetu Żydów w Polsce. Podczas powstania warszawskiego Irena Sendler pracowała w szpitalu polowym. Za swoją działalność była prześladowana przez gestapo, a po wojnie przez władze komunistyczne. O jej heroicznej działalności przypomnieli dopiero uczniowie amerykańskiej szkoły, prezentując przedstawienie pt. „Życie w słoiku”. W ten sposób świat dowiedział się o tej niezwykłej kobiecie.

Za swoje zasługi Irena Sendlerowa została uhonorowana przez izraelski Instytut Yad Vashem medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata, zasadziła drzewko w Lesie Sprawiedliwych Instytutu oraz otrzymała honorowe obywatelstwo Izraela. Odznaczona została także Orderem Orła Białego, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Uśmiechu. Otrzymała również nagrodę im. Jana Karskiego za Męstwo i Odwagę od Amerykańskiego Centrum Kultury Polskiej w Waszyngtonie. Stowarzyszenie Dzieci Holokaustu zainicjowało na jej cześć akcję pisania listów, mającą na celu zwrócenie uwagi Norweskiego Komitetu Nagrody Nobla na kandydaturę Ireny Sendlerowej do Pokojowej Nagrody Nobla. Począwszy od 2006, Amerykańska Fundacja “Life in a Jar” („Życie w Słoiku”) razem z Ministerstwem Spraw Zagranicznych RP przyznają wspólnie nagrodę imienia Ireny Sendlerowej „za ratowanie świata”.

Ostatnie lata życia Irena Sendlerowa spędziła w gościnie w domu prowincjalnym Bonifratrów Zmarła 12 maja 2008 roku w szpitalu przy ul. Płockiej w Warszawie.

List Jana Pawła II do Ireny Sendlerowej:

Czcigodna i Droga Pani,
Dowiedziałem się o przyznanej Pani nagrodzie im. Jana Karskiego "Za Odwagę i Serce". Proszę przyjąć moje serdeczne gratulacje i wyrazy uznania za niezwykle odważną działalność w czasie okupacji, kiedy nie bacząc na własne bezpieczeństwo, ratowała Pani wiele dzieci od zagłady i śpieszyła z pomocą humanitarną bliźnim potrzebującym wsparcia duchowego i materialnego.
Sama doświadczona torturami fizycznymi i cierpieniami duchowymi, nie załamała się, lecz nadal służyła ofiarnie bliźnim, współtworząc domy dla dzieci i starców
Niech Pan Bóg w swej dobroci wynagrodzi Pani te czyny dobroci dla innych szczególnymi łaskami i błogosławieństwem.
Pozostając z wyrazami szacunku i wdzięczności udzielam Pani Apostolskiego Błogosławieństwa.

Jan Paweł II, Watykan, 23 października 2003 r.

Newsletter

Zapisz się
do góry