25 marca 2020 roku nakładem Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie, Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie i Wydawnictwa Znak, ukazał się drugi już tom dzieł Karola Wojtyły – Jana Pawła II pt. „Utwory poetyckie (1946-2003).

Prawie wszyscy czytaliśmy poezje Karola Wojtyły, ale mało kto widział je w rękopisach. Niemal wszyscy znamy „Tryptyk rzymski” Jana Pawła II, ale już historia jego powstawania i proces kształtowania się twórczego zamysłu Autora pozostawał dotąd tylko w sferze domysłów. Nowe możliwości krytyki i interpretacji spuścizny literackiej naszego Patrona otwiera przed Czytelnikami drugi tom „Dzieł literackich i teatralnych” pt. „Utwory poetyckie (1946–2003)”, który ukazał się 25 marca 2020 roku na rynku księgarskim nakładem Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie, Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie i Wydawnictwa Znak. Ten wyjątkowy wolumin opracowany pod redakcją Zofii Zarębianki wraz z zespołem redakcyjnym, w skład którego wchodzą Marta Burghardt, Krzysztof Dybciak, Stanisław Dziedzic, Anna Karoń-Ostrowska, Jacek Popiel, Paweł Ptasznik, nie doczekał się swojej planowanej promocji. Zamknięte księgarnie w dobie pandemii, nie wpływają na szczęście na spadek czytelnictwa w społeczeństwie. Dostajemy wciąż od Czytelników słowa wsparcia dla naszej działalności edytorskiej, którzy już z niecierpliwością oczekują na trzeci tom poświęcony dramatom.

Książka w pięknej szacie graficznej, udostępnia w miarę możliwości pełne zapisy rękopiśmienne, zarówno dzieł ukończonych, jak i brulionów, zachowane głównie w zasobach Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie, ale i uzupełnione o te będące w posiadaniu Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach. Ponadto prezentuje mało znane fotografie Autora; na uwagę zasługuje choćby ta szczególnie sugestywna, przedstawiająca na audiencji u Ojca Świętego Pawła VI trzech kolejnych następców na Stolicy św. Stanisława w Krakowie: ks. kard. Karola Wojtyłę, ks. Franciszka Macharskiego i ks. Stanisława Dziwisza (str. 122-123).

Tygodnie odosobnienia, brak Eucharystii, czy niepewność jutra, wymuszają niemalże przewartościowania naszego myślenia, dotychczasowego stylu życia, potrzeb i oczekiwań. W tych trudnych chwilach poezja Karola Wojtyły odsłania wyjątkową głębię przesłania, uniwersalność tematyki i aktualność „zawiłości ludzkiego losu”, które odwiecznie towarzyszą człowiekowi w jego ziemskiej egzystencji. Np. w „Wigilii wielkanocnej 1966” (str. 143 i 151) czytamy:

„Wypełniłeś naszą wolnością Twój znak. Czy wolność jest przeciw Tobie?
Przez tyle pokoleń idziemy – każdy z nas idzie – na spotkanie wolności,
która się nie sprzeciwi miłości, ale miłością wypełni.
Przez tyle pokoleń idziemy – każdy z nas idzie – w stronę swej własnej wolności.
Czy wolność jest próżnią...

(wielką próżnią człowieka i próżnią historii – na tej próżni zaszczepiono bogactwo i ubóstwo, zwycięstwo i klęskę – na tej próżni łamano piony i ścieśniano horyzonty – granice wolności – wolność potwierdza się wciąż – wolność przewyższała ludzi – odchodzili ludzie, nie wiedząc, że jej nadużyli – gdy wiedzieli, odchodzili z poczuciem winy – czasem spadały głowy – wolność pozostawała wielką próżnią do wypełnienia)

wypełniłeś naszą wolnością TWÓJ ZNAK.”

(…)

„Jest taka Noc, gdy czuwając przy Twoim grobie, najbardziej jesteśmy Kościołem –
jest to noc walki, jaką toczy w nas rozpacz z nadzieją:
ta walka wciąż się nakłada na wszystkie walki dziejów,
napełnia je wszystkie w głąb
(wszystkie one – czy tracą swój sens? czy go wtedy właśnie zyskują?).
Tej Nocy obrzęd ziemi dosięga swego początku,
Tysiąc lat jest jak jedna Noc: Noc czuwania przy Twoim grobie”.

Serdecznie zapraszamy do lektury i z radością oczekujemy na kolejne Państwa komentarze.

 

Oprac. Marta Burghardt