Możemy zbudować cywilizację godną człowieka. Czyniąc to, przekonamy się,  czy nasze stulecia przygotowały ziemię na nową wiosnę ludzkiego ducha.

Jan Paweł II

Dziś przypada 24. rocznica ukazania się duchowej autobiografii Ojca Świętego Jana Pawła II zatytułowanej „Dar i Tajemnica”. Ta wyjątkowa książka z okazji 50-tej rocznicy święceń kapłańskich Karola Wojtyły ukazała się równolegle w kilkunastu krajach świata w jesieni 1996 roku.

Sam Autor - Jan Paweł II, tak mówił o powstaniu książki:

Bardzo żywo wspominam uroczyste spotkanie, jakie z inicjatywy Kongregacji ds. Duchowieństwa odbyło się w Watykanie jesienią ubiegłego roku (27 października 1995) z okazji trzydziestej rocznicy soborowego Dekretu „Presbyterorum ordinis”. W podniosłym nastroju, jaki panował wśród zgromadzonych, wielu kapłanów mówiło o swoim powołaniu. Ja również podzieliłem się swoim świadectwem, uznałem bowiem, że jest to piękna i potrzebna forma posługi, jaką oddają sobie kapłani w obecności Ludu Bożego ku wzajemnemu zbudowaniu. To, co wówczas powiedziałem, znalazło pozytywny oddźwięk. W rezultacie z wielu stron usilnie mnie proszono, bym raz jeszcze powrócił do tematu mego powołania i szerzej go omówił (…). Zainspirowany kilkoma pytaniami, sformułowanymi przez pana dr. Gian Franco Svidercoschiego (…) oddałem się wspomnieniom, nie próbując bynajmniej stworzyć zapisu ściśle dokumentalnego. To wszystko, o czym tu mówię, nie dotyczy jedynie zewnętrznych wydarzeń, ale sięga do korzeni moich najgłębszych i najbardziej osobistych przeżyć i doświadczeń. Wspominam je, a nade wszystko dziękuję Bogu: Misericordias Domini in aeternum cantabo! (…)

Ta niewielka objętościowo książeczka licząca zaledwie 100 stron zebranych w dziesięciu krótkich rozdziałach zawiera niezwykłe bogactwo treści! Czyta się ją z prawdziwą przyjemnością, jakimś sentymentalizmem i ciepłem w sercu. Treść książki, oryginalnie napisanej w dwóch wersjach językowych – polskiej i włoskiej, koncentruje się na osi wydarzeń od dzieciństwa Karola Wojtyły w Wadowicach, poprzez czasy okupacji niemieckiej i pracy fizycznej w zakładach Solvay, decyzję o wstąpieniu do Seminarium, aż po okres powrotu ze studiów doktorskich w Rzymie i pracę naukową na Uniwersytecie Jagiellońskim i KUL-u. Jednak wydarzenia te są wyłącznie historycznym, chronologicznym podłożem znacznie głębszej treści będącej istotą tej skromnej książeczki. Bowiem jej zasadniczą treścią są ludzie. Ludzie, których papież wspomina z wdzięcznością, szacunkiem i miłością. Ludzie, których życzliwość, dobroć, wiara i wiedza ukształtowały Karola Wojtyłę, najpierw kierując go na drogę powołania kapłańskiego, a potem kształtując Jego kapłaństwo – najwznioślejsze życiowe powołanie, o którym mówił, że przejmuje duszę głębokim drżeniem.

Z tej książki napisanej językiem prostym i zrozumiałym, z wielką szczerością i otwartością, bije żar, wdzięczność i wielka miłość. Miłość do ludzi, do miejsc, miłość do BOGA. Książka ta jest więc dokładnie taka jaką pragnął nam podarować sam autor: (...) Zapis ten ofiaruję kapłanom i Ludowi Bożemu jako świadectwo miłości.

Dziś, kiedy borykamy się z nieustannym lękiem o naszą przyszłość, z niepewnością jutra, ta książka przyniesie nam pokrzepienie, proponując by raz na jakiś czas popatrzeć na nasze życie z góry, z perspektywy Bożej Opatrzności i oddać JEJ pierwszeństwo przed NASZYMI wielkimi, życiowymi planami i zamierzeniami, a wtedy przyjdzie do nas POKÓJ.

 

Oprac. Dorota Boczkowska 

Źródło:
Jan Paweł II, Dar i Tajemnica. W pięćdziesiątą rocznicę moich święceń kapłańskich, Wydanie drugie, Wydawnictwo Św. Stanisława BM, Kraków 2005.

 

Newsletter

Zapisz się
do góry