11 lutego obchodzimy Światowy Dzień Chorego, ustanowiony przez  Jana Pawła II 13 maja 1992 roku. Miało to miejsce w 75. rocznicę objawień fatimskich i w 11. rocznicę zamachu na życie papieża. Ogólnoświatowe obchody tego dnia odbywają się co roku w jednym z sanktuariów maryjnych na świecie.

Jan Paweł II podkreslił, że to święto ma na celu uwrażliwienie ludu Bożego i – w konsekwencji – wielu katolickich instytucji działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej na konieczność zapewnienia lepszej opieki chorym; pomagania chorym w dowartościowaniu cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenie w duszpasterstwo służby zdrowia wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych, popieranie coraz cenniejszego zaangażowania wolontariatu…

Jan Paweł II w swoim nauczaniu poświęcal dużo uwagi problemom ludzi chorych i niepełnosprawnych. Spotykał sie z nimi często zarówno w Rzymie, jak i podczas licznych podróży apostolskich. Ojciec Święty wzywał, aby nie tracili nadziei i walczyli o zdrowie. 

Życie ludzkie jest darem Boga i zawsze powinno być przeżywane jako taki dar, nawet w momentach krytycznych. Jakże wymownym wyrazem tego jest świadectwo niemałej liczby osób. Niektóre spośród nich są tutaj dzisiejszego wieczoru — mimo że od lat przykute chorobą do łóżka, pełne są pokoju, ponieważ wiedzą, jak cenny jest dla Kościoła wkład ich cierpienia i modlitwy. (...)

Walka z chorobą jest słuszna, ponieważ zdrowie jest darem Bożym. Lecz zarazem ważne jest, by umieć odczytać plan Boga, kiedy cierpienie puka do drzwi naszego życia. Dla nas wierzących kluczem do odczytania tej tajemnicy jest krzyż Chrystusa. Słowo Wcielone nie odgrodziło się od naszych ludzkich ograniczeń, przyjęło je całkowicie na siebie na Golgocie. Odtąd cierpienie nabrało sensu, który czyni je szczególnie cennym. Od tego momentu cierpienie, każdy jego przejaw, nabiera nowego i specyficznego znaczenia, gdyż staje się uczestnictwem w zbawczym dziele Odkupiciela. Nasze cierpienia nabierają wartości i pełnego znaczenia jedynie wtedy, gdy są włączone w Jego mękę. Przeżywane w świetle wiary, stają się źródłem nadziei i zbawienia.

Jan Paweł II, Krzyż Chrystusa rozjaśnia tajemnicę cierpienia